داد . در دوران خلافت اين خليفه ، به استناد مفاد سندى جعلى ، قيصر كنستانتين كبير حكومت پاپ بر استانهاى رومى را به رسميت مىشناسد كه جعلى بودن اين مدرك در سال 1450 م . به اثبات رسيد . « 1 » خلافت ابو جعفر منصور ( 136 - 158 ه . ق . ) ( 753 - 774 م . ) بعد از درگذشت عبد اللّه سفاح ، برادرش منصور به خلافت نشست . در سال 137 هجرى به فرمان وى ابو مسلم كشته شد . در سال 145 هجرى يكى از بزرگان علوى به نام محمد ، ملقب به النفس الزكيه در مدينه بر ضد منصور قيام كرد . طولى نكشيد كه محمد به دست عمال خليفه به شهادت رسيد و پيروانش پراكنده شدند . در سال 135 هجرى بنا به دستور خليفه ، شهر بغداد كه تا آن روزگار دهكده‌اى بيش نبود ، بنا نهاده شد و پايتخت خليفه گرديد . از زمان پيروزى موسى بن نصير و طارق ابن زياد تا 138 هجرى ( 755 م . ) آندلس به دست حكامى كه خلفاى دمشق منصوب مىكردند ، اداره مىشد و آخرين آنها يوسف ابن عبد الرحمن فهرى بود كه در نزديكى قرطبه از عبد الرحمن اول شكست خورد . عبد الرحمن در سال 138 هجرى يعنى در دوران خلافت منصور ، خود را امير آندلس خواند و بدين ترتيب سلسلهء امويان اسپانيا تأسيس شد . خلافت مهدى ( 158 - 169 ه . ق . ) ( 774 - 785 م . ) بعد از منصور پسرش مهدى به خلافت نشست . در سال 160 هجرى شخصى به نام يوسف البرم كه يكى از اعراب مهاجر قبيلهء ثقيف بود ، در قسمت شرقى خراسان دعوى امامت كرد و تمام نواحى شرقى خراسان را به تصرف خود درآورد ولى فورا به دست يزيد عامل خليفه دستگير شد و در بغداد به قتل رسيد . در سال 163 هجرى ، مهدى به همراهى پسر خود هارون پس از تاخت و تاز به شهرهاى روم شرقى به بغداد مراجعت كرد . در همين سال مقنع در ماوراء النهر دعوى خدايى كرد اما به دست سپاهيان خليفه

--> ( 1 ) . ر ك . تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 329 - 350 . مروج الذهب ، ج 2 ، ص 257 - 282 . اخبار الطوال ، ص 413 - 414 . تجارب السلف ، ص 93 - 104 .